Caritas is het Latijnse woord voor naastenliefde of liefdadigheid.
Als het episcopaat in 1964 het Algemeen Reglement voor de Parochiële Caritasinstelling uitvaardigt, wordt afscheid genomen van het oude beleid ten aanzien van en de visie op het diaconale werk in de Rooms-katholieke Kerk. Directe aanleiding voor dit nieuwe reglement vormt de Algemene Bijstandswet van 1963, op grond waarvan de burgerlijke overheid het recht en de plicht heeft materiële ondersteuning te bieden aan elke Nederlandse burger die niet zelf over voldoende bestaansmiddelen beschikt. In het licht daarvan ziet het nieuwe reglement drie taken weggelegd voor de Parochiële Caritasinstelling en wel financiële bijstand verlenen aan personen en gezinnen in die uitzonderlijke individuele gevallen, waarin van een noodsituatie sprake is, ondanks de verreikende wettelijke voorzieningen. Ook financiële steun geven aan katholieke organisaties voor maatschappelijke dienstverlening met name daar waar overheidssteun geheel of gedeeltelijk ontbreekt en zelf een uitvoerende taak op zich nemen, indien daaraan behoefte bestaat en vanuit de samenleving hierin geen initiatief te verwachten is.
In ons land kennen we nog een aantal andere organisaties die zich ook bekommeren om noden van bepaalde groepen mensen. Het gaat dan om bestaande en nieuwe (semi-)kerkelijke of algemene verbanden die zich richten op maatschappelijke noden in eigen land of daarbuiten, zoals de Vincentiusvereniging, het ouderenwerk, katholieke vrouwenorganisaties, de Zonnebloem, Vluchtelingenwerk, Mensen-in-Nood, Vastenactie, Justitia et Pax, Pax Christi, Amnesty International, Missiewerk, de Voedselbanken, Solidaridad en de Wereldwinkel.
Het Bisdom ziet er op toe dat elke Parochie een Caritasinstelling heeft. We willen op deze website met name aandacht vragen voor het Noodfonds. Het fonds biedt hulp aan individuele mensen, die niet kunnen voorzien in hun basislevensbehoeften. Vragen voor noodhulp komen binnen via het maatschappelijk werk, de gemeentelijke sociale dienst, andere hulpinstellingen, iemand uit de kennissenkring of men doet zelf een aanvraag. Meestal gaat iemand van het bestuur dan op huisbezoek om nadere informatie te verzamelen, zo nodig met derden te overleggen en het bestuur neemt daarna een besluit. Bij een positief besluit gaat het om een gift (meestal) in natura en in principe eenmalig.
Lees meer over privacy in onze verklaring.