15-11-2015: Jubilarissen Cuyperskerkkoor

Vier jubilarissen bij het Cuyperskerkkoor

SAS VAN GENT, 15 november 2015

Aansluitend aan de zondagsviering van 15 november, werden vier jubilarissen van het Cuyperskerkkoor Sas van Gent (afgekort: CKK) gehuldigd voor hun langdurig lidmaatschap van genoemd koor.

Zij ontvingen uit handen van Diaken Bornhijm de eretekenen van de Nederlandse Sint Gregorius Vereniging (NSGV).

De eer ging naar: Theo Spuesens (zilveren speld voor 25 jaar koorlidmaatschap), Riet Samijn-Franken (zilveren broche voor 25 jaar koorlidmaatschap), Emmy Koorevaar-van de Putte (gouden broche voor 40 jaar lidmaatschap) en Rosa Winne-Thomas (het aanvullend insigne voor 50 jaar koorlidmaatschap). De dienst die aan de uitreiking vooraf ging werd heel sfeervol voorgegaan door Diaken Bornhijm.

Om reden dat de voorbereidingen van de uitreikingen zonder voorkennis van de jubilarissen moesten plaatsvinden, was hen voorgehouden dat de dienst een 'Sint Ceaciliaviering' zou zijn in plaats van het Sint Ceaciliafeest, dat elk jaar rond 20 november door het CKK wordt gevierd. Voor alle koorleden werd het ook, mede door de inleiding van de voorganger, een échte Sint Ceaciliaviering, die wellicht in de toekomst navolging zou kunnen hebben.

In zijn inleiding haakte Diaken Bornhijm op voortreffelijke wijze hier op in, waardoor de jubilarissen, niets vermoedend, de Sint Ceaciliadienst volgden en zongen. Hoewel zij zich toch wel ernstig afvroegen wat hun familie zo massaal in de kerk te zoeken had. Maar, iedereen zichtbaar blij natuurlijk, dat dit feit zich voordeed.

Na de dienst werden de jubilarissen één voor één naar voren geroepen en werden zij afzonderlijk door de secretaris van het CKK, Jo Verplanken, toegesproken met de volgende woorden:  

Riet Samijn-Franken, 'Avé Maria':

Al vijfentwintig jaar een heel trouw koorlid. Je verzuimt bijna nooit. Alleen die keer dat je op vakantie naar Curaçao ging (we nemen je dit verzuim nog kwalijk). Geen Zeeuws meisje, al zie je er wel zo uit. Maar een geboren en getogen Brabantse deerne. Hier blijven hangen toen je Rudi tegenkwam bij tante Jo Ranschaert van Hotel Rotterdam. Je begon in 1990 -zo zeggen de annalen- bij het dameskoor van de parochie Maria Hemelvaart. Naast dat je in het vrouwenkoor zong, zong je ook nog in het Trouw- en Rouwkoor (toen en laatstelijk). Jij en jouw collegazangeressen hadden het toen nog heel druk. Je was dikwijls in de kerk te vinden; voor het zingen van huwelijksmis, uitvaart, soms meerdere op één dag. En dan ook nog geregeld een jubileumviering vanwege huwelijksjubilea e.a. Nu zing je in het Cuyperskerkkoor met krachtige Altstem. We hopen dat je dit nog lang zult doen en vanuit Westdorpe -waar je nu woont- naar Sas en Philippine wilt pendelen. (zal niet gemakkelijk zijn). 

Emmy Koorevaar-van de Putte,

Jij wordt geëerd omdat jij al 40 jaar trouw lid bent van het kerkkoor in Sas van Gent. Aanvankelijk in het dameskoor, waarvan je ook nog eens van februari 1980 tot februari 1990 penningmeester was. Toen de dames ook nog eens met de heren gingen samen zingen ontstond een (niet officieel) gemengd koor. Dit liet je destijds even aan je voorbij gaan, maar je bleef wél trouw aan het dameskoor, totdat dit in 1991 geheel opging in wat nu het Cuyperskerkkoor heet. Veertig jaar zing je nu al in het kerkkoor. Veertig jaar zingen voor de Heer! ….Dat is niet niks. Maar natuurlijk zing je ook omdat je het gewoon graag doet. Het is gezond en sociaal; je doet het samen met anderen. Je zingt de lage vrouwenstem, de altpartij: de bas onder de vrouwenstemmen.Op de repetitie sta jij dicht bij mij en fluister jij mij met je zacht omfloerste stemgeluid de mooiste muziek in mijn oren. Nog veertig jaar erbij zou ik zo willen zeggen, maar dat zal ons helaas niet gegeven zijn. 

Theo Spuesens,

Met je 65 jaar het op een na jongste koorlid, Arthur (Wauters) is de jongste. Ongetwijfeld min of meer gepusht door schoonmoeder Julia Bruggeman -zij was destijds lid van het dameskoor- kwam jij 25 jaar geleden (in 1990 dus) het herenkoor versterken. Dat was ook hard nodig, want ook dit koor had last van krimp; ging sterk in ledental achteruit. (al ging het toen nog altijd kwantitatief veel beter dan nu). Nu ben jij één van de slechts twee bassen. En als Pierre (Samijn) als acoliet moet optreden, sta jij er alleen voor: ga  je een beetje verloren in het tumult van de nog maar drie overgebleven tenoren. Maar, je staat je mannetje en weet toch je sonore basgeluid krachtig  genoeg de kerk in te zingen. Na het overlijden van voorzitter Johan de Block, in juni 2006, nam jij het voorzitterschap van het Cuyperskerkkoor op je. En dat doe je tot op de dag van vandaag met verve.

Rosa Winne,

Een bijzondere jubilaris in ons midden. Zij heeft haar gouden plak al 10 jaar geleden verdiend. Met haar 50-jarig zangjubileum krijgt zij daarom het aanvullend ereteken. Met je 80 lentes, heb je alle stadia van het bestaan van het koor meebeleefd, vanaf de oprichting van het dameskoor, via het gemend koor van de parochie Maria Hemelvaart te Sas van Gent, tot vandaag het Cuyperskerkkoor. Voordat je met zingen begon, waren het alleen de heren die Gregoriaans zongen. De dames mochten wel deelnemen aan de Eucharistie, maar zingen, nee! Dát deden ze als kerkvolk in de banken. De vrouwen links en behoed, de mannen rechts. Immer gesteund door Raf, zing je zodoende al sinds 1965 als sopraan in het koor. Leeftijd knabbelt wel wat af aan ons stemgeluid, maar Rosa zingt nog altijd met haar nonnenstemmetje het hoogste lied. Je hebt ook al veel meegemaakt in je leven. Maar, het zingen is jou daarbij steeds een vreugde en troost geweest. En ondanks dat je moeilijk ter been bent, blijf je komen om te zingen. Het is ook belangrijk voor jou, én voor ons, dat je erbij wil blijven horen. Het oksaal is te hoog en te moeilijk geworden, maar gelukkig kom je nog altijd, met een beetje hulp van Marian, trouw naar de repetities, voor het sociaal contact dat wij jou zo van harte gunnen. Je weet je nog altijd met je Ferrari naar het repetitielokaal te verplaatsen en nu vandaag tot hier. Evenals Addy achter háár bolide. Op de repetitie lijkt het soms wel eens een rollatorrace. 

Pastor Bornhijm speldde de jubilarissen de eretekenen op, die behoren bij de onderscheidingen van de NSGV (Nederlandse Sint Gregorius Vereniging).